گزارشهای تازه از دنیای فناوری حاکی از آن است که بحران قطعات سختافزاری وارد فاز جدید و نگرانکنندهای شده است. طبق تحلیلهای جدید، چالشهای مربوط به تأمین حافظه و ذخیرهسازی که از اواخر سال 2025 آغاز شده بود، قرار نیست به این زودیها پایان یابد. اشتهای سیریناپذیر هوش مصنوعی برای مصرف منابع سختافزاری، فشار بیسابقهای را بر زنجیرهی تأمین وارد کرده و موجب شده است تا پدیدهی کمبود رم به یکی از معضلات اصلی صنعت تکنولوژی تبدیل شود. این وضعیت نهتنها تولیدکنندگان بزرگ را تحت تأثیر قرار داده، بلکه بازارهای مصرفکننده را نیز با شوکهای قیمتی و عدم موجودی کالا مواجه کرده است.
با نایاب شدن قطعات کلیدی، شاهد بالا رفتن هزینههای تولید هستیم که نتیجهی مستقیم آن، افزایش قیمت جهانی رم و محصولات وابسته به آن بوده است. این گرانی تنها نوک کوه یخ است؛ چرا که بسیاری از کالاهای محبوب نظیر کنسول دستی Steam Deck OLED شرکت ولو (Valve) هماکنون با مشکلات جدی در موجودی روبرو شدهاند و وضعیت آنها به حالت «موجودی متناوب» تغییر یافته است. پیشبینی میشد که این آشفتگی بازار تا سال 2026 ادامه داشته باشد، اما شواهد جدید نشان میدهد که تأخیر در عرضه و برچسبهای «ناموجود» ممکن است بسیار طولانیتر از انتظارات اولیه، گریبانگیر خریداران باشند.
کیاس پوآ (K.S. Pua)، مدیرعامل شرکت فایسون (Phison)، در مصاحبهای با رسانههای چینی هشدارهای جدیتری داده است. به گفتهی او، بحران کمبود رم و حافظه احتمالاً تا سال 2030 میلادی ادامه خواهد یافت. تحلیلگران بر این باورند که تقاضای عظیم بخش سازمانی و دیتاسنترها هنوز بهطور کامل در معادلات بازار لحاظ نشده است و ورود کامل آنها به بازار تقاضا، شرایط را برای بخش مصرفکننده (Consumer Segment) دشوارتر خواهد کرد. این طولانی شدن بازهی زمانی بحران، میتواند برنامههای عرضهی محصولات جدید را با تأخیرهای چندساله مواجه کند و کاربران نهایی را در شرایطی سخت قرار دهد.
پیامدهای این وضعیت برای بازیگران کوچکتر بازار بسیار سنگینتر خواهد بود. کارشناسان پیشبینی میکنند که بسیاری از برندهای ردهپیین و ارزانقیمت که توان رقابت در خرید قطعات با قیمتهای گزاف را ندارند، مجبور به خروج کامل از بازار شوند. ناتوانی در تأمین قطعات حیاتی ناشی از کمبود رم باعث میشود که این شرکتها نتوانند خطوط تولید خود را سرپا نگه دارند و در نهایت ورشکست شوند. بنابراین، چشمانداز بازار سختافزار در سالهای پیش رو، بازاری با قیمتهای بالاتر، تنوع برند کمتر و تسلط شرکتهای غولپیکر بر منابع محدود خواهد بود.
