فصل دوم MobLand سرانجام پس از وقفهای نسبتاً طولانی به Paramount+ بازگشته است؛ سریالی که در فصل اول با ترکیب بازیگران پرستاره، فضای جنایی بریتانیایی و سبک بصری آشنای گای ریچی توانست توجه زیادی جلب کند. حالا فصل دوم سریال MobLand همان دنیای خشن را ادامه میدهد، اما این بار تهدید اصلی فقط از سوی رقبای بیرونی نیست؛ خود خانواده هریگان به میدان اصلی جنگ تبدیل شده است.
در مرکز این آشوب همچنان هری دا سوزا با بازی تام هاردی قرار دارد؛ مردی که وظیفهاش حلکردن مشکلات خانواده هریگان است، اما هرچه داستان جلوتر میرود، مرز میان «حل مشکل» و «تبدیلشدن به بخشی از مشکل» برای او باریکتر میشود.
داستان فصل دوم سریال MobLand درباره چیست؟
فصل دوم از پیامدهای اتفاقات فصل نخست آغاز میشود. کنراد هریگان و میو هریگان بار دیگر در رأس امپراتوری جنایی خود قرار دارند، اما موقعیت خانواده آنقدرها هم که به نظر میرسد باثبات نیست.
در حالی که فصل اول بیشتر روی تقابل خاندان هریگان با خانواده رقیب استیونسون تمرکز داشت، این سریال جدید توجه بیشتری به اختلافات داخلی معطوف میکند. رابطه میان کنراد و پسرش کوین به یکی از محورهای مهم داستان تبدیل میشود و هری در میانه این اختلافات قرار میگیرد.
این تغییر تمرکز باعث میشود داستان از یک جنگ سنتی میان دو گروه جنایتکار فاصله بگیرد و به نوعی درام خانوادگی جنایی تبدیل شود؛ جایی که اعتماد، وفاداری و قدرت دائماً در حال جابهجایی هستند.
تام هاردی؛ ستون اصلی MobLand
یکی از مهمترین نقاط قوت فصل دوم سریال MobLand همچنان تام هاردی است.
هری دا سوزا برخلاف بسیاری از شخصیتهای کلیشهای ژانر مافیایی، الزاماً رهبر یک امپراتوری نیست. او بیشتر یک «حلکننده مشکل» است؛ کسی که زمانی وارد میدان میشود که دیگران کنترل اوضاع را از دست دادهاند.
این ویژگی به هاردی اجازه میدهد شخصیتی کمحرف و کنترلشده را بازی کند که حتی در میان خشونت و هرجومرج، واکنشهایش حسابشده باقی میماند.
فصل دوم فشار بیشتری بر این شخصیت وارد میکند. هری دیگر فقط با دشمنان خانواده هریگان مواجه نیست؛ روابط شخصی خودش نیز در وضعیت بحرانی قرار دارد. همین مسئله باعث میشود داستان او از یک خط داستانی صرفاً جنایی فراتر برود.
پیرس برازنان و هلن میرن؛ زوجی که همچنان مرکز قدرت هستند
پیرس برازنان در نقش کنراد هریگان و هلن میرن در نقش میو هریگان همچنان یکی از مهمترین ترکیبهای بازیگری سریال هستند.
کنراد نماینده قدرت سنتی و خشونت مستقیم است؛ در مقابل، میو بیشتر با محاسبه، سیاست و بازی روانی عمل میکند. همین تفاوت باعث شده رابطه این دو شخصیت صرفاً یک رابطه زناشویی نباشد و بیشتر شبیه اتحاد دو نیروی سیاسی در یک امپراتوری جنایی باشد.
نقدهای منتشرشده درباره فصل دوم نیز بر حضور قدرتمند این دو بازیگر تأکید کردهاند. برای نمونه، نقد RogerEbert.com برازنان و میرن را از نقاط برجسته فصل دانسته و رابطه میان آنها را یکی از جذابیتهای اصلی فصل معرفی میکند.
تهدیدهای تازه؛ وقتی دشمن از بیرون نمیآید
فصل دوم چند شخصیت تازه را وارد بازی میکند که معادلات قدرت را پیچیدهتر میکنند.
یکی از مهمترین آنها کت مکآلیستر با بازی جنت مکتیر است؛ شخصیتی قدرتمند که در سطحی متفاوت از بازی جنایتکاران معمولی فعالیت میکند.
همچنین شخصیت فرانکی با بازی جانی فلین به داستان اضافه شده و حضور او به فضای غیرقابلپیشبینی فصل کمک میکند. در کنار این شخصیتها، کالین تاترسال با بازی توبی جونز نیز نقش پررنگتری پیدا میکند.
این گسترش جهان سریال باعث میشود MobLand دیگر فقط داستان یک خانواده مافیایی نباشد. بازی قدرت به مجموعهای از روابط شخصی، جنایی و سیاسی تبدیل میشود.
خشونت و سبک گای ریچی
اگر چیزی وجود داشته باشد که فصل دوم سریال MobLand هرگز قصد ندارد از آن فاصله بگیرد، خشونت است.
فصل دوم نیز مانند فصل نخست پر از تیراندازی، قتل، تهدید و درگیریهای فیزیکی است. گای ریچی، که کارگردانی قسمتهای ابتدایی فصل را بر عهده دارد، همچنان به تدوین سریع، دیالوگهای تند و صحنههای اکشن پرتحرک علاقه نشان میدهد.
نقد RogerEbert.com نیز فصل دوم را اثری بسیار خشن، پرتحرک و آمیخته با طنز تاریک توصیف کرده است.
در عین حال، این سبک برای همه مخاطبان جذاب نخواهد بود. برخی منتقدان معتقدند سریال گاهی بیش از اندازه به خشونت و شوخیهای خشن تکیه میکند. برای مثال، The Guardian نقدی بسیار منفیتر منتشر کرده و معتقد است فصل دوم در مقایسه با استانداردهای ژانر، از نظر شخصیتپردازی و طنز همیشه موفق نیست.
نقطه قوت فصل دوم: آشوب خانوادگی
شاید مهمترین تغییر فصل دوم این باشد که سریال متوجه شده جذابیت واقعی MobLand فقط در تیراندازی و درگیری میان گروههای تبهکار نیست.
جذابیت اصلی زمانی شکل میگیرد که اعضای یک خانواده که باید به یکدیگر اعتماد کنند، خودشان به تهدیدی برای یکدیگر تبدیل میشوند.
رابطه کنراد و کوین، موقعیت هری و مشکلات زندگی شخصی او، و بازیهای قدرت میو باعث میشوند داستان از یک روایت جنایی ساده فاصله بگیرد.
این همان جایی است که فصل دوم میتواند نسبت به فصل نخست عمق بیشتری پیدا کند.
آیا فصل دوم سریال MobLand از فصل اول بهتر است؟
پاسخ به این سؤال تا حد زیادی به انتظارات مخاطب بستگی دارد.
اگر دلیل تماشای MobLand برای شما اکشن، خشونت، دیالوگهای تند و سبک گای ریچی است، فصل دوم همان عناصر را با شدت بیشتری ارائه میکند.
اما اگر انتظار دارید سریال به یک درام جنایی واقعگرایانه و ظریف تبدیل شود، احتمالاً برخی از اغراقها و تصمیمهای داستانی آن همچنان آزاردهنده خواهد بود.
واکنش منتقدان نیز یکدست نیست. Rotten Tomatoes در زمان بررسی، برای فصل دوم امتیاز ۹۰٪ از منتقدان بر اساس ۱۰ نقد ثبت کرده بود؛ در همان حال، نقدهای منتشرشده از بسیار مثبت تا کاملاً منفی متغیر بودهاند.
بنابراین تصویر کلی فصل دوم، بیشتر از آنکه نشاندهنده یک اتفاق نظر کامل باشد، بیانگر سریالی است که سبک بسیار مشخصی دارد: یا با جهان اغراقآمیز و خشن آن همراه میشوید، یا احتمالاً فاصله زیادی با آن احساس خواهید کرد.
جمعبندی
فصل دوم MobLand تلاش نمیکند فرمول خود را از پایه تغییر دهد. در عوض، همان ترکیب جنایت، خشونت، طنز سیاه، بازیگران شناختهشده و سبک بصری گای ریچی را به مرحله بعد میبرد.
تفاوت مهم اینجاست که جنگ اصلی اکنون بیشتر درون خاندان هریگان جریان دارد. همین تغییر باعث شده رابطه میان شخصیتها اهمیت بیشتری پیدا کند و هری دا سوزا نیز بیش از گذشته میان وظیفه حرفهای و زندگی شخصی خودش گرفتار شود.
تام هاردی همچنان محور اصلی سریال است و ترکیب پیرس برازنان و هلن میرن نیز یکی از ویژگیهای برجسته آن باقی مانده است. از سوی دیگر، ورود شخصیتهای تازهای مانند کت مکآلیستر و فرانکی، فضای داستان را گستردهتر میکند.
در نهایت، MobLand همچنان سریالی است که بیش از هر چیز میخواهد تماشایی، خشن و پرهیجان باشد؛ نه لزوماً واقعگرایانه یا ظریف. فصل دوم نیز دقیقاً در همین مسیر حرکت میکند، با این تفاوت که حالا بحران اصلی از داخل خانه هریگان شعلهور شده است.
فصل دوم در مجموع ۱۰ قسمت دارد و پخش آن از ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ آغاز شده است.
