نگاهی به تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: تمامی کنسول‌های اصلی نینتندو از NES تا سوییچ

122
0
تاریخچه کنسول های بازی نینتندو

در این مقاله قصد داریم به تاریخچه کنسول های بازی نینتندو از Game و Watch و NES گرفته تا3DS  و Switch، نگاهی بیندازیم.

تاریخچه نینتندو مترادف با ساخت بازی است. تا جایی که بسیاری از مردم در سراسر جهان از “نینتندو” به عنوان یک نام عمومی برای کنسول‌های بازی در دهه‌های 80 و 90 استفاده می‌کردند.

این برند بزرگ که در سال 1889 شکل گرفت، قبل از اینکه موفقیت خود را با ساخت بازی به دست آورد، به مشاغل مختلف دیگری (از جمله کارت بازی، سرویس تاکسی و هتل‌ها) مشغول بوده است.

این شرکت ژاپنی هنوز هم در فضای بازی کنسولی کهنه کار و قدیمی است و رقبای سونی و مایکروسافت خیلی دیرتر به آن ملحق شدند. اما کنسول‌هایی مانند نینتندو سوییچ نشان می‌دهند که این غول بازی مانند همیشه نوآور و موفق است.

سوئیچ در واقع جدیدترین و بهترین کنسول نینتندو است، اما سیستم‌های کلاسیک آن چطور است؟ همراه ما باشید تا با نگاهی به تمام کنسول‌های اصلی نینتندو در طول سال‌های گذشته، به تاریخچه نینتندو بپردازیم.

فهرست محتوا پنهان

تاریخچه نینتندو: قبل از کنسول‌های خانگی

همانطور که قبلا گفتیم، نینتندو از همان ابتدا یک شرکت بازی سازی نبود. اما در واقع در دهه 1970 با تلاش‌هایی مانند بازی‌های تفنگ سبک، توزیع Magnavox Odyssey در بازار خانگی خود و همچنین کنسول بازی Color TV وارد بازار شد.

دو محصول اصلی به شرکت نینتندو کمک کردند تا در روزهای اولیه کار جای پای خود را در این صنعت محکم کند که اولین آنها ساخت “بازی و ساعت دستی” بود.

همانطور که از نام آن پیداست “بازی و ساعت دستی”، یک بازی واحد را با یک ساعت دیجیتال ترکیب می‌کردند. صفحه نمایش LCD شبیه به نوع استفاده شده در ساعت‌های دیجیتال و ماشین‌حساب‌ها بود و بیش از 50 بازی از قبل روی آن بارگذاری شده بود. به گفته ساتورو ایواتا، رئیس فقید نینتندو، این فرمول از اوایل تا اواسط دهه 80 با بیش از 40 میلیون دستگاه فروخته شده به موفقیت بزرگی دست یافت.

دومین موفقیت نینتندو، ماشین آرکید Donkey Kong بود. این بازی احتمالاً ژانر پلتفرمر را محبوب کرد زیرا بازیکنان کنترل Jumpman را داشتند، از روی موانع می‌پریدند تا شاهزاده خانم را از چنگال Donkey Kong نجات دهند.

اعتقاد بر این است که نینتندو تا پایان سال 1982، 280 میلیون دلار از ماشین‌های آرکید Donkey Kong به دست آورده است که باعث شد پایه محکمی برای آینده بسازد.

حقایقی در مورد نینتندو

جامپمن بعداً به ماریو (یک شخصیت داستانی از مجموعه بازی‌های ویدئویی سوپر ماریو که توسط طراح بازی‌های ویدئویی شرکت نینتندو، شیگرو میاموتو خلق شده‌است) تغییر نام داد. این نام به افتخار مالک نینتندو، ماریو سگال، نامگذاری شد.

Donkey Kong اولین بازی آرکید نینتندو نبود، زیرا این تمایز به Radar Scope دهه 1980 تعلق داشت. این بازی در ایالات متحده عملکرد ضعیفی داشت، به طوری که نینتندو Donkey Kong را به عنوان راهی برای استفاده مجدد از کابینت‌های آرکید Radar Scope فروخته نشده ایجاد کرد.

Gunpei Yokoi خالق Game and Watch بود، او همچنین مسئول انبوهی از نوآوری‌های محبوب دیگر از جمله D-pad و Game Boy بود. یوکوی در سال 1996 نینتندو را ترک کرد تا روی چیزی که به Bandai Wonder Swan نام داشت، کار کند. اما قبل از این کار در سال 1997 در یک تصادف رانندگی درگذشت.

نینتندو مدل‌های جدید Game and Watch را در سال‌های 2020 و 2021 منتشر کرد و بازی‌هایی مانند Super Mario Bros و The Legend of Zelda را ارائه کرد.

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: همه چیز راجع به NES

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: همه چیز راجع به NES
تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: همه چیز راجع به NES

سقوط بازی‌های ویدیویی در سال 1983 به دلیل سیل بازی‌های بی کیفیت، این صنعت نوپا را نابود کرد. اما نینتندو از این دوره رکود نسبتاً سالم بیرون آمد و سیستم سرگرمی نینتندو (NES) یا Famicom (رایانه خانوادگی) را که در ژاپن ساخته و شناخته شده بود، ارائه کرد. این کنسول در سال 1983 در ژاپن و در ایالات متحده در سال 1985 عرضه شد.

کنسول نینتندو از یک CPU 8 بیتی با فرکانس 1.79 مگاهرتز و همچنین فرمت کارتریج استفاده می‌کرد. اسکرول این کنسول در مقایسه با آنچه رایانه‌های شخصی در آن زمان می‌توانستند انجام دهند، بسیار نرم تر بود. اگرچه این به قیمت یک پالت رنگ گسترده تمام شد.

بازی‌ها روی یک کارتریج عرضه شدند که حداکثر می‌توانست 1 مگابایت وزن داشته باشد. همچنین ذخیره‌های پشتیبان باتری تبدیل به یک ویژگی محبوب در این کنسول شد، زیرا یک باتری کوچک به شما امکان می‌دهد پیشرفت خود در بازی را در کارتریج ذخیره کنید.

متأسفانه، در صورت از بین رفتن باتری، ذخیره خود را از دست می‌دادید. زمانی که بازی‌ها ذخیره می‌شوند نیاز به رمز عبور دارند، با این حال یک راه حل بسیار کاربردی بود.

NES نینتندو را به عنوان یک مهره اصلی در فضای بازی‌های کنسولی معرفی کرد.

NES همچنین کنترل‌کننده‌ای را ارائه کرد که برای مدت طولانی الگو قرار می‌گرفت، با ترکیب چند دکمه چهره با D-pad که جوی استیک استاندارد پذیرفته‌شده آن زمان بود. نیازی به گفتن نیست زیرا حتما می‌دانید که تقریباً هر کنسول بعدی که به بازار آمد از یک D-pad نیز استفاده کرد.

ما همچنین شاهد عرضه چند دستگاه جانبی محبوب مانند Light Gun،R.O.B. (رفیق عملیاتی رباتیک)، و دستکش پاور برای این کنسول بودیم.

با این حال همراهی با NES برای توسعه دهندگان ساده نبود، زیرا نینتندو محدودیت‌های فوق العاده سختی را برای استودیوهای شخص ثالث اعمال کرد. این محدودیت‌ها شامل الزام توسعه دهندگان شخص ثالث برای تولید کارتریج‌ها به نینتندو (با حداقل 10000 کارتریج سفارش شده)، انحصاری بودن زمان بندی شده و محدودیت تولید پنج بازی در سال بود.

کنسول نینتندو نیز با Sega Master System رقابت داشت، اما NES به راحتی در فروش موفق‌تر بود. با این حال، نبرد بین این دو تنها در نسل بعدی تشدید خواهد شد.

برخی از برجسته‌ترین عناوین منتشر شده برای NES عبارتند از Contra، ExciteBike، Final Fantasy، The Legend of Zelda، Mega Man، Metroid، Super Mario Bros.، Super Mario Bros. 3 و Tetris

حقایقی در مورد NES

نینتندو یک افزونه مبتنی بر دیسک برای NES در ژاپن با نام Famicom Disk System منتشر کرد. از فرمت Quick Disk مشابه دیسک‌های فلاپی استفاده می‌کرد که در مجموع 128 کیلوبایت فضای ذخیره سازی می‌داد. این قالب در واقع قابل بازنویسی بود، به این معنی که می‌توانید بازی‌ها را مستقیماً روی دیسک ذخیره کنید یا بازی‌های کاملاً جدید را از طریق یک دستگاه فروش خودکار خریداری کنید. به سادگی دیسک خود را به دستگاه بیاورید و یک بازی جدید را روی آن کپی کند.

باور کنید یا نه، Virtual Boy اولین کار نینتندو در بازی‌های سه بعدی مبتنی بر هدست نبود. این شرکت Famicom 3D System را در ژاپن به عنوان یک افزونه برای NES در سال 1987 منتشر کرد، اما با شکست تجاری مواجه شد.

در واقع دو افزونه مودم برای NES وجود داشت. مودم رسمی نینتندو Famicom در ژاپن عرضه شد و بازی آنلاین ارائه نمی‌کرد. اما به کاربران اجازه داد تا سهام، شرط بندی در مسابقات اسب سواری و موارد دیگر را با آن انجام دهند. مودم Teleplay شخص ثالث بازی آنلاین و بازی بین پلتفرمی را بین سیستم‌های Nintendo و Sega ارائه می‌کرد، اما در نهایت لغو شد.

نینتندو از یک تراشه امنیتی در کارتریج‌های رسمی به عنوان راهی برای جلوگیری از توسعه دهندگان غیرمجاز از ساخت بازی برای NES استفاده کرد. توسعه‌دهنده Tengen این تراشه را مهندسی معکوس کرد و بازی‌های خودش را منتشر کرد، اما او به دلیل نقض حق چاپ و حق اختراع از آن‌ها شکایت کرد.

NES یک اسلات کارتریج بارگیری از جلو در آمریکای شمالی داشت، اما مکانیسم موسوم به “نیروی وارد کردن صفر” منجر به مشکلات سخت افزاری در برخی مدل‌ها شد.

تولد یک نیروی عظیم منهدم‌کننده :Game Boy

تولد یک نیروی عظیم منهدم‌کننده :Game Boy
تولد یک نیروی عظیم منهدم‌کننده :Game Boy

همانطور که Game and Watch نشان داد،Game Boy اولین کنسول دستی در تاریخ کنسول‌های نینتندو نبود. اما به طور تصاعدی موفقیت آمیزتر بود و زمینه را برای بازی دستی‌های آینده نینتندو فراهم کرد تا فروش مشابهی را تجربه کنند.

برخلاف Game and Watch،Game Boy دارای یک اسلات کارتریج بود، بنابراین شما فقط یک بازی روی سیستم نداشتید و تعداد زیادی عناوین بازی با کیفیت برای این پلتفرم در دسترس بودند.

از جمله Super Mario Land، The Legend of Zelda: Link’s Awakening، وMetroid 2 . Tetris  مسلماً بزرگترین بازی این سیستم در چند سال اول در بازار بود زیرا به صورت یک بسته بازی عرضه شد.

پس از انتشار آن با کنسول فرنچایز پوکمون تحت الشعاع قرار می‌گیرد. با هیولاهای جیبی کلکسیونر حتی می‌توانند با پیوستن به دو Game Boys به هم و یک کابل Game Link به جنگ بپردازند.

نینتندو صفحه ‌نمایش سبز و تک رنگ 160 در 144 بدون نور پس‌زمینه را انتخاب کرد که انتخاب جالبی بود زیرا کنسول‌هایی مانند Atari Lynx و Sega’s Game Gear به جای آن، صفحه نمایش رنگی با نور پس‌زمینه را انتخاب کردند.

اما انتخاب صفحه نمایش و پردازنده 8 بیتی نسبتا مقرون به صرفه باعث شد که Game Boy عمر باتری بسیار بیشتری (بین 10 تا 30 ساعت) در مقایسه با حداکثر 5 ساعت Game Gear داشته باشد.

درواقع Game Boy به چهار باتری AA و در مقابلGame Gear به شش باتری نیاز داشت و این موضوع نیز در زمانی بود که باتری‌های یکبار مصرف به جای بسته‌های لیتیوم یون قابل شارژ استفاده می‌شد.

Game Boy دارای یک D-pad سنتی، دکمه‌های شروع و انتخاب و دو دکمه چهره و یک پورت هدفون بود. که بیش از آن چیزی است که برای اکثر گوشی‌های پرچمدار سال 2021 می‌توان گفت.

نینتندو در سال 1996 بازی Boy Pocket را ارگونومیک تر عرضه کرد که دارای صفحه نمایش سیاه و سفید مناسب بود و به جای آن به دو باتری AAA نیاز داشت. این شرکت Game Boy Light را در سال 1998 منتشر کرد که دارای طراحی مشابه بود. اما به دو باتری AA نیاز داشت و نور پس‌زمینه‌ای (از طریق فناوری الکترولومینسانس) ارائه می‌کرد.

در نهایت، نینتندو Game Boy Color را در سال 1998 عرضه کرد. این بازی دستی هنوز از نظر فنی بخشی از نسل Game Boy بود، اما یک صفحه نمایش رنگی (البته بدون نور پس‌زمینه)، یک CPU سریع‌تر و رم بیشتر را ارائه می‌کرد و تقریباً با تمام بازی‌های Game Boy سازگار بود.

حقایقی در مورد Game Boy

Game Boy Color اولین انتخاب نینتندو برای یک دستگاه قابل حمل با صفحه نمایش رنگی نبود، زیرا این شرکت در سال 1995 در فکر راه اندازی دستگاهی با چهار دکمه چهره بود. Masato Kuwahara شرکت تصویری از این دستگاه را در کنفرانس توسعه دهندگان بازی در سال 2009 رونمایی کرد.

کوواهارا همچنین فاش کرد که یک آداپتور پنل لمسی در سال 1998 برای Game Boy Color ساخته شد که احتمالا قابلیت صفحه لمسی را به نمایشگر به وجود می‌آورد.

دوربین Game Boy و Game Boy Printer دو مورد از لوازم جانبی به یاد ماندنی‌تر برای گوشی دستی بودند. می‌توانید با اولی عکس بگیرید و با دومی چاپ کنید.

یک هکر مبتکر، Wolfenstein 3D را بر روی رنگ Game Boy اصلاح نشده اجرا کرد. این یک شاهکار حیرت انگیز بود که یک کارتریج سفارشی را با یک پردازشگر به هم می‌زند. بهتر از همه، نرخ فریم در Game Boy Color واقعاً صاف بود.

یکی از لوازم جانبی برجسته لغو شده WorkBoy بود که یک صفحه کلید کوچک QWERTY، کابل پیوند و یک کارتریج را برای فعال کردن ویژگی‌های PDA مانند ورودی‌های قرار ملاقات و دفترچه تلفن/آدرس ترکیب می‌کرد.

باور کنید یا نه، اما چرخ خیاطی Game Boy نیز در این بازی وجود دارد و به شما این امکان را می‌دهد که چرخ خیاطی را کنترل کنید و الگوها را از طریق رنگ Game Boy وصل شده سفارشی کنید.

یک NES فوق العاده است Super Nintendo

یک NES فوق العاده است Super Nintendo:
یک NES فوق العاده است Super Nintendo:

نینتندو سیستم سرگرمی سوپر نینتندو (SNES) را در سال 1991 دنبال کرد و این یک ارتقاء بزرگ اسب بخار نسبت به NES 8 بیتی بود. کنسول جدید یک CPU 16 بیتی با کلاک 3.58 مگاهرتز، همراه با افزایش چشمگیر پالت رنگ از NES (از 54 به 32768) ارائه می‌دهد. این کنسول از فرمت کارتریج 4 تا 6 مگابایت نیز استفاده می‌کرد.

SNES با در نظر گرفتن گیم پلی 2 بعدی ساخته شده است، اما کنسول از قابلیت‌های شبه 3 بعدی Mode 7 نیز پشتیبانی می‌کند. فناوری Mode 7 با چرخش و مقیاس‌بندی پس‌زمینه‌ها، تصور سه بعدی را به وجود می‌آورد که نتیجه آن بازی‌هایی مانند F-Zero،Pilotwings و Super Mario Kart است. اما یک عارضه جانبی رایج این بود که محیط‌ها و پس‌زمینه‌ها در عناوین Mode 7 ارتفاع نداشتند که منجر به یک سبک بصری و صاف شد.

SNES یک نسخه مهم در تاریخ نینتندو بود و نشان داد که این شرکت واقعاً اینجاست تا بماند.

کنترلر SNES یک نقطه عطف برای آن بود زیرا دکمه‌های shoulder را با دکمه‌های L و R محبوب کرد. تقریباً تمام کنسول‌های اصلی از آن زمان تاکنون دکمه‌های شانه‌ای/تریگر را ارائه کرده‌اند. در واقع، ما هنوز شاهد تولید کنترلرهایی به سبک Super Nintendo هستیم که امروزه توسط سازندگان لوازم جانبی مانند 8bitdo تولید می‌شوند.

ما همچنین شاهد ورود انواع لوازم جانبی مانند تفنگ نورانیSuper Scope، ماوس، چند ضربه برای فعال کردن بازی چند نفره محلی، بازی چهار نفره و چوب بیسبال به کنسول بودیم.

بزرگترین رقیب نینتندو در این مدت سگا با جنسیس (Sega with the Genesis) معروف به مگا درایو در برخی از نقاط جهان بود که این دو کنسول در بسیاری از بازارها رو به رو شدند.

در واقع، هنوز در مورد اینکه آیا کنسول سگا از SNES در آمریکای شمالی فروش بیشتری داشته است، بحث وجود دارد. با این وجود، SNES 49 میلیون دستگاه را در سراسر جهان به فروش رساند که حداقل طبق یک منبع، کنسول سگا را پشت سر گذاشت.

برخی از برجسته‌ترین بازی‌های منتشر شده برای Super NES عبارتند ازChrono Trigger، Earthbound، Final Fantasy III، The Legend of Zelda: A Link To The Past، Star Fox، Super Metroid،Super Mario World وSuper Mario Kart . متأسفانه، این کنسول با عناوین NES سازگار نبود.

حقایقی در مورد SNES

Nintendo’s Mode 7 گرافیک‌های شبه سه بعدی مبتنی بر sprites ارائه می‌کرد، اما Nintendo و استودیو Argonaut در نهایت تراشه SuperFX را توسعه دادند که گرافیک‌های سه بعدی چند ضلعی واقعی را فعال کرد.

این تراشه در کارتریج یک بازی ادغام شد و در شرکت‌هایی مانند Star Fox استفاده شد. گرافیک هنوز ابتدایی و عملکردش بسیار کند بود، اما هنوز یک دستاورد بزرگ برای اوایل دهه 90 محسوب می‌شد.

SNES همچنین در سال 1995 افزودنی مودم Satellaview را در ژاپن دریافت کرد. کاربرانی که این افزونه را خریداری کرده و مشترک سرویس St Giga شده بودند، می‌توانستند بازی‌های مختلفی را در یک کارتریج دانلود کنند.

بیش از 100 بازی از طریق این سرویس منتشر شد (با برخی از موارد انحصاری نیز) اما از آنجایی که تنها یک بازی را می‌توان در یک زمان ذخیره کرد، یافتن و حفظ این عناوین امروز یک چالش است.

نینتندو و سونی با هم بر روی یک افزونه مبتنی بر سی دی برای SNES کار کردند، اما معروف است که نینتندو به جای آن در سال 1991 قراردادی را با فیلیپس برای این افزونه امضا کرد. سونی به کار بر روی این پروژه ادامه داد و در نهایت به اولین پلی استیشن سونی تبدیل شد. .

Super Game Boy یک افزونه سخت افزاری بود که به شما امکان می‌داد بازی‌های Game Boy را در SNES خود بازی کنید. این آخرین باری نیست که نینتندو چنین ویژگی را ارائه می‌دهد.

هنوز هم می‌توانید انواع بازی‌های SNES را روی نینتندو سوییچ خود بازی کنید، زیرا سرویس آنلاین پولی این کنسول به مشترکین امکان دسترسی به تقریبا 50 عنوان Super Nintendo را می‌دهد.

آیا Nintendo Virtual Boy بدترین کنسول نینتندو است؟

آیا Nintendo Virtual Boy بدترین کنسول نینتندو است؟
آیا Nintendo Virtual Boy بدترین کنسول نینتندو است؟

نینتندو پس از نسخه ناموفق خود مبتنی بر NES در سال 1987، به تابلوی طراحی سه بعدی بازگشت. Virtual Boy در سال 1995 یک کنسول مستقل بود که از طریق یک نمایشگر نصب شده روی سر که دارای پایه متصل بود، تصاویری سه بعدی استریوسکوپی را نوید می‌داد. ایده این بود که نمایشگر را بر روی یک میز قرار دهید و از آن مانند عینک واقعیت مجازی قابل حمل امروزی استفاده کنید.

این شرکت ترجیح داد از صفحه نمایش تک رنگ قرمز استفاده کند زیرا احساس می‌کرد صفحه نمایش‌های رنگی بسیار گران هستند و یک صفحه نمایش تک رنگ حس بهتری از عمق را ارائه می‌دهد.

متأسفانه برخی از مصرف کنندگان در آن زمان سردرد، حالت تهوع و سرگیجه را پس از استفاده از دستگاه گزارش کردند. این برای برخی از افرادی که امروزه از هدست‌های واقعیت مجازی استفاده می‌کنند بسیار آشناست.

پس جای تعجب نیست که Virtual Boy در مارس 1996 با فروش کمتر از یک میلیون دستگاه متوقف شد. تا زمانی که این پلتفرم کنار گذاشته شد، تنها 22 بازی برای آن منتشر شد. برخی از عناوین عبارتند از Virtual Boy Wario Land،Red Alarm و Mario’s Tennis.

این آخرین بار در تاریخ کنسول‌های نینتندو نیست که از فناوری سه بعدی استفاده می‌کند، زیرا در نهایت یک دستگاه با قابلیت‌های کامل سه بعدی ارائه می‌کند.

حقایقی در مورد Virtual Boy

کنترلر Virtual Boy در واقع دارای دو پد D بود که ظاهری منحصر به فرد در بین گیم پدها ایجاد می‌کرد. همچنین شایان ذکر است که کنترلر تا حدودی شبیه به گیم پد GameCube است.

یکی از بازی‌های منتشر نشده قابل توجه برای این سیستم،Goldeneye 007 بود. اگرچه این یک بازی تیراندازی مانند بازی بعدی N64 نبود، اما به نظر می‌رسید یک عنوان اکشن/مسابقه ای داشته باشد.

نام رمز داخلی اولیه Virtual Boy VR32 بود. احتمالاً این ترکیبی از “واقعیت مجازی” و “32 بیتی” بود.

فناوری پشت Virtual Boy در واقع از شرکتی به نام Reflection Technologies مجوز گرفته بود. قبل از شراکت با نینتندو،Reflection تلاش کرد با سگا معامله کند اما موفق نشد.

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo 64 و بازی‌های سه بعدی

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo 64 و بازی‌های سه بعدی
تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo 64 و بازی‌های سه بعدی

اواسط دهه 1990 زمان تغییرات عمده ای بود زیرا صنعت گرافیک سه بعدی را پذیرفته شده بود و نینتندو 64 در سال 1996 نیز از این قاعده مستثنی نبود. نینتندوی جدید یک CPU مبتنی بر MIPS R4300 با کلاک تقریباً 94 مگاهرتز همراه با یک پردازنده به اصطلاح Reality برای گرافیک‌های ساخته شده توسط Silicon Graphics ارائه کرد.

این ترکیب به این معنی بود که شما یک ماشین بسیار پیشرفته برای زمان خود دارید که ویژگی‌های گرافیکی مانند anti-aliasing و mipmapping را ارائه می‌دهد. با این حال، همه چیز عالی نبود؛ زیرا بزرگترین نقطه ضعف N64 نحوه مدیریت تکسچرها بود که اغلب PS1 تکسچرهای زیباتری داشت.

بازی‌های هر دو کنسول نیز از مه بیش از حد رنج می‌بردند که به عنوان راهی برای مبهم کردن محیط و بارگذاری ماسک استفاده می‌شد. عناوینی مانند مرد عنکبوتی، توروک و سوپرمن 64 که به شدت وحشتناک است، همگی از این تکنیک استفاده کردند.

N64 دارای عناوینی از بازی‌های متنوع بود، اما تصمیم به استفاده از کارتریج چندین پیامد عمده داشت.

این آسان‌ترین دستگاه برای کار نبود، اما بازی‌هایی مانند Conker’s Bad Fur Day و Perfect Dark نشان دادند که چه چیزهایی امکان پذیر است. دیگر عناوین محبوب عبارتند ازSuper Mario 64، Paper Mario، Goldeneye 007،The Legend of Zelda: Ocarina of Time و Super Smash Bros.

نینتندو همچنین یک کنترلر کاملا متمایز با سه دسته ارائه کرد که دارای یک دسته آنالوگ بود. قبلاً کنترل‌کننده‌هایی با میله‌های آنالوگ دیده‌ایم، اما مطمئناً این ویژگی باعث محبوبیت آن شد. سونی پس از آن کنترلرهای Dual Analog و Dual Shock را عرضه می‌کند.

یک تصمیم نسبتاً عجیب، انتخاب کارتریج‌ها به جای سی دی مانند کنسول‌های رقیب بود. نکته مثبت این است که زمان بارگذاری عملاً وجود نداشت و توسعه دهندگان تقریباً می‌توانستند با کارتریج مانند RAM رفتار کنند.

اما در عین حال، اشکالات متعددی در قالب کارتریج وجود داشت. از جمله هزینه‌های گران تولید که به مصرف کنندگان منتقل می‌شد و همچنین فضای کمی (حداکثر 64 مگابایت) داشت.

دیدن پورت‌های N64 بازی‌های رایانه شخصی یا PS1 که به دلیل فرمت کارتریج، آهنگ‌های موسیقی کمتری ارائه می‌دهند و هیچ کلیپ ویدیویی ارائه نمی‌دهند، غیرعادی نیست.

اما توسعه دهندگانی مانند Angel Studios و در حال حاضر Rockstar San Diego تقریبا معجزه کردند تا Resident Evil 2 را با مصالحه نسبتا کمی به کنسول منتقل کنند.

با این وجود، ترکیب فرمت کارتریج گران قیمت و محدود به همراه عدم پشتیبانی شخص ثالث به این معنی است که Sony PlayStation از نظر فروش جهانی محبوب‌تر از N64 بود.

با این وجود، بخش بسیار دوست‌داشتنی از تاریخ نینتندو باقی می‌ماند و بسیار محبوب‌تر از سگای بدبخت Sega Saturn از رقیب قدیمی‌اش بود.

حقایقی درمورد Nintendo 64

توسعه دهندگان N64 از به اصطلاح میکروکد برای برنامه نویسی گرافیک استفاده کردند، اما اکثر توسعه دهندگان اجازه نداشتند میکروکد خود را ایجاد کنند. مثل یک نقاش فکر کنید که فقط به چند قلم مو محدود شده است.

هر چند استودیوهایی مانند Factor 5 مجاز به استفاده از میکروکد سفارشی بودند. این موضوع منجر به بازی‌های پیشرفته بصری مانند Star Wars: Rogue Squadron،Indiana Jones and the Infernal Machine و World Driver Championship شد.

نینتندو چند سال پس از انتشار کنسول، یک Expansion Pak منتشر کرد و رم را از 4 مگابایت به 8 مگابایت افزایش داد. این کار برای برخی از بازی‌ها اختیاری بود و عملکرد بهتر یا تصاویری با وضوح بالاتر ارائه می‌کرد. چند عنوان بازی مانند Donkey Kong 64 و The Legend of Zelda: Majora’s Mask نیاز به اجرای Expansion Pak داشتند.

N64 DD (درایو دیسک) یک افزونه مبتنی بر دیسک برای N64 بود که فقط در ژاپن منتشر شد. این دستگاه از یک فرمت دیسک فلاپی قابل بازنویسی اختصاصی استفاده کرد و یک ساعت ارائه کرد.

در واقع، دومی کلیدی برای عنوان N64 DD Dobutsu no Mori بود. این بازی در نهایت در غرب در GameCube به عنوان Animal Crossing منتشر شد.

کنترلر N64 دارای یک اسلات توسعه بود که به شما امکان می‌داد Controller Pak را وصل کنید (به شما یک جایگزین برای ذخیره بازی‌ها در کارتریج می‌دهد)، رامبل پاک (فعال کردن لرزش) یا یا Transfer Park (برای انتقال داده به و از بازی‌های Game Boy/Game Boy Color) می‌دهد.

توسعه‌دهنده Rare حتی با برداشتن و قرار دادن مجدد Rumble Pak به شما اجازه می‌دهد اسلحه‌های خود را در Goldeneye 007 بارگیری مجدد نمایید. اگرچه این ویژگی از نسخه نهایی حذف شد.

کنسول نینتندو در ابتدا قرار بود Ultra 64 نامیده شود، اما چند ماه قبل از عرضه تغییر نام داد.

پروژه نینتندو برای ساخت N64 Project Reality نام داشت. به نظر می‌رسد نام پروژه حداقل تا حدی از سخت افزار 100000 دلاری گرافیک شریک سیلیکونی SGI به نام Reality Engine الهام گرفته شده است. “جرج زاخاری” مدیر سابق SGI در سال 1996 به NextGen گفت که هدف دستیابی به ظاهر و احساس موتور واقعیت از نظر چند ضلعی و کیفیت پیکسل است.

پیشرفت Nintendo Game Boy: یک SNES قابل حمل است

پیشرفت Nintendo Game Boy: یک SNES قابل حمل است
پیشرفت Nintendo Game Boy: یک SNES قابل حمل است

شاید Game Boy Color به لطف صفحه رنگی و فرم باریک‌ترش نسبت به Game Boy اصلی بهتر شده باشد، اما دقیقاً یک جهش نسلی از Game Boy اصلی نبود. در عوض، این جهش با انتشار Game Boy Advance در مارس 2001 رخ داد.

جدیدترین دستگاه دستی نینتندو طراحی منظره ای را ارائه می‌دهد که صفحه نمایش توسط یک D-pad در سمت چپ و یک جفت دکمه چهره در سمت راست قرار دارد.

همانند SNES،Game Boy Advance نیز دارای دو دکمه روی شولدر است. در زیر کاپوت، شما یک CPU بازویی با فرکانس 16.78 مگاهرتز داشتید تا کارها را ادامه دهید.

وقتی صحبت از SNES می‌شود، می‌توان گفت که کنسول دستی نینتندو 2001 اساساً یک SNES قابل حمل بود که کمی بیشتر از کنسول 16 بیتی قدرت داشت. بنابراین تعجب آور نیست که ببینیم این دستگاه دارای پورت‌های SNES زیادی است از Super Mario World و Final Fight گرفته تا The Legend of Zelda: A Link To The Past و Donkey Kong Country.

GBA نیز با بازی‌های برجسته‌ای مانند Golden Sun، Boktai، WarioWare Inc بازی‌های Pokémon متعدد و The Legend of Zelda: The Minish Capسهم عادلانه‌ای از عناوین اصلی خود را دریافت کرد و اگر هنوز تعداد زیادی بازی Game Boy و Game Boy Color دارید، خوشحال می‌شوید بدانید که GBA با این عناوین نیز سازگار است.

بازی دستی نینتندو در این فضا رقیب بزرگی نداشت و از نوکیا N-Gage، TapWave Zodiac و GP32 فروش 81 میلیون دلاری گزارش شده است.

این بدان معنا نیست که GBA عالی بود، زیرا در ابتدا فاقد نور جلو یا پس‌زمینه بود، در این صورت نمی‌توانستید در تاریکی بازی کنید. اما خوشبختانه، نسخه‌های بعدی GBA به این موضوع پرداختند. به طور خاص، ما دو نسخه متفاوت در Game Boy Advance SP (که در بالا مشاهده می‌شود) و Game Boy Micro دریافت کردیم.

هر دو نسخه دارای صفحه نمایش روشن و باتری‌های لیتیوم یونی بودند که SP دارای فرم تاشو و Micro دارای طراحی شیک بود. اگرچه دومی با بازی‌های Game Boy و Game Boy Color سازگار نبود.

حقایقی در مورد Game Boy Advance

نمونه اولیه Game Boy Advance که در سال 2000 به نمایش گذاشته شد در یک حراجی در سپتامبر 2020 فروخته شد. این مدل به دلیل پالت رنگی متفاوت (نارنجی و نقره ای) و صداهای راه اندازی متفاوت با مدل‌های تولیدی دیگر فرق داشت.

نینتندو Game Boy Player را در سال 2003 منتشر کرد که به افراد اجازه می‌داد عناوین Game Boy Advance،Game Boy Color وGame Boy را در GameCube خود بازی کنند.

این شرکت در ابتدا ادعا کرد که GBA می‌تواند از طریق تلفن‌های همراه به اینترنت دسترسی داشته باشد و به کاربران امکان دانلود بازی‌ها، بازی آنلاین و موارد دیگر را می‌دهد. البته این ویژگی پیاده سازی نشده است.

GBA همچنین با GameCube نینتندو از طریق یک کابل پیوند سازگار بود. این پشتیبانی به شما این امکان را می‌داد که از GBA به عنوان یک کنترلر در بازی‌های خاص استفاده کنید یا در برخی از عناوین قابلیت صفحه نمایش دوم را به شما می‌داد.

یکی از بازی‌های نسبتاً نوآورانه روی پلتفرم Boktai: The Sun Is In Your Hand بود. این کارتریج دارای یک حسگر نور بود به این معنی که در دنیای واقعی ایستادن زیر نور خورشید، ابزار شما را شارژ می‌کند.

Nintendo GameCube: باید مکعبی شود

Nintendo GameCube: باید مکعبی شود
Nintendo GameCube: باید مکعبی شود

سال 2001 سال مهمی برای نینتندو بود زیرا نه تنها Game Boy Advance بلکه GameCube را نیز عرضه کرد. نسخه بعدی N64 یک کیت زیبا بود که دارای یک CPU تک هسته ای IBM PowerPC Gekko با کلاک 486 مگاهرتز و یک پردازنده گرافیکی Flipper ArtX (ATI/AMD) بود.

این ترکیب منجر به ماشینی شد که نه تنها قدرتمند، بلکه دوستدار توسعه نیز بود. این مورد کاملاً در تضاد با PS2 بود که در آن زمان همه چیز را تسخیر می‌کرد و بسیار توانا بود.

در نتیجه کنسول نینتندو میزبان انواع بازی‌های فنی پیشرفته مانند F-Zero GX، Resident Evil 4، Metroid Prime و Star Wars Rogue Squadron 2: Rogue Leader بود. از دیگر بازی‌های مورد تحسین منتقدان می‌توان به The Legend of Zelda: The Wind Waker، Pikmin،Super Smash Bros. ،Animal Crossing و Mario Kart: Double Dash اشاره کرد.

GameCube همچنین اولین کنسول مبتنی بر دیسک برای این شرکت بود که پس از سال‌ها استفاده از کارتریج برای کنسول‌های خانگی خود، لحظه مهمی را در تاریخ نینتندو رقم زد. اما نینتندو نمی‌توانست به سادگی از دیسک‌های DVD استاندارد استفاده کند، زیرا به جای آن دی‌وی‌دی‌های کوچک را انتخاب کرد.

نکته مثبت این است که زمان بارگذاری بسیار سریعتر از دستگاه‌های رقیب بود، اما نقطه ضعف این است که شما به تقریباً 1.4 گیگابایت فضای ذخیره سازی در مقایسه با 4.5 گیگابایت برای دی وی دی‌های تک لایه محدود شده بودید. اندازه کوچک درایو دیسک به این معنی است که به هر حال دی وی دی‌ها در GameCube قرار نمی‌گیرند.

در حالی که کنترلر Nintendo 64 حتی در دهه 1990 بسیار عجیب به نظر می‌رسید، اما گیم پد GameCube بسیار معقول طراحی شده بود. دکمه‌های C N64 به نفع یک دسته آنالوگ راست به نام C-stick از بین رفته بودند.

دکمه‌های «L» و «R» با فشار دادن تا انتها به محرک‌های آنالوگ تبدیل شدند (مشابه L3 و R3 در PS1 و PS2). تنها نقطه ضعف واقعی این بود که دکمه Z به طور تصادفی در بالای ماشه “R” قرار گرفته بود.

همچنین به نظر می‌رسید که این کنترلر برای افرادی با دست‌های کوچک‌تر طراحی شده است. بنابراین کسانی که دست‌های بزرگ دارند احتمالاً با گیم‌پدهای برندهای رقیب احساس راحتی بیشتری می‌کنند.

این کنسول همچنین میزبان انواع تجهیزات جانبی مانند درام بانگو، یک آداپتور باند پهن (که برای بازی آنلاین در کمتر از نیم دوجین بازی استفاده می‌شود)، یک کنترلر صفحه کلید، یک فرمان، و Game Boy Player فوق الذکر برای اجرای عناوین GBA بود.

متأسفانه GameCube در طول عمر خود فقط توانست چیزی بیش از 20 میلیون نسخه بفروشد. در مقام مقایسه، پلی استیشن 2 سونی بیش از 150 میلیون دستگاه فروخت و حتی ایکس باکس اصلی نیز فروش بیشتری نسبت به مکعب بنفش داشت.

حقایقی در مورد GameCube

GameCube در واقع از فناوری سه بعدی استریوسکوپی پشتیبانی می‌کند و عنوان راه اندازی Luigi’s Mansion از آن پشتیبانی می‌کند. اما این عملکرد برای انتشار تجاری کنسول غیرفعال شد.

کنسول نینتندو قبل از عرضه با اسم رمز دلفین بود. این نام به عنوان نام یک شبیه ساز محبوب GameCube وWii باقی خواهد ماند.

GameCube همچنین دارای یک دسته در پشت بود که به شما این امکان را می‌داد که کنسول را به راحتی در اطراف خانه خود یا جاهای دیگر حمل کنید.

نینتندو با کنترلر بی سیم Wavebird سروصدای به پا کرد. این اولین گیم‌پد بی‌سیم برای کنسول‌ها نبود، اما قطعاً راه درازی را در جهت محبوبیت این استاندارد پیش برد. تمامی کنسول‌های بعدی کنترلرهای بی سیم را به عنوان گزینه پیش فرض ارائه کرده اند.

یکی از راه حل‌های محبوب خرید یک دیسک Freeloader بود. به سادگی این دیسک را در کنسول خود بگذارید و سپس آن را با بازی مورد نظر تعویض کنید تا محدودیت‌های منطقه را دور بزنید.

نینتندو با پاناسونیک همکاری کرد تا کنسول ژاپنی Panasonic Q را در سال 2001 راه اندازی کند. این کنسول علاوه بر بازی‌های GameCube، دی وی دی‌ها را نیز پخش می‌کند.

دو برابر سرگرم کننده است:Nintendo DS

دو برابر سرگرم کننده است:Nintendo DS
دو برابر سرگرم کننده است:Nintendo DS

گوشی تاشوی دستی به لطف صفحه نمایش دوگانه، دارای صفحه نمایش استاندارد در بالا و صفحه نمایش لمسی مقاومتی در پایین، از پیشینیان و رقبا متمایز بود.

DS همچنین یک میکروفون ارائه می‌دهد که در بازی‌ها پیاده‌سازی می‌شود و به شما این امکان را می‌دهد تا دستورات صوتی ابتدایی را برای مثال در Nintendogs صادر کنید.

از دیگر ارتقاهای قابل توجه می‌توان به وجود Wi-Fi برای اولین بار و باتری قابل شارژ 850 میلی آمپر ساعتی (بدون نیاز به باتری‌های یکبار مصرف) اشاره کرد.

علاوه بر این، کارتریج‌های بازی نیز از حداکثر 32 مگابایت Game Boy Advance تا حداکثر 512 مگابایت افزایش یافته اند.

Nintendo DS قدرتمندترین دستگاه دستی زمان خود نبود؛ زیرا رقیب او سونی،PlayStation Portable قطعاً قدرت بیشتری داشت. اما DS هنوز یک ارتقاء قابل توجه نسبت به Game Boy Advance بود و با بازی‌های سه بعدی بسیار راحت‌تر بود و یک CPU Arm9 با فرکانس ۶۷ مگاهرتز و یک پردازنده ثانویه برای مدیریت بازی‌های Game Boy Advance ارائه می‌کرد. DS با عناوین GBA نیز سازگار بود.

DS نه تنها موفق ترین کنسول تاریخ نینتندو است، بلکه به طور کلی موفق ترین کنسول نینتندو است.

علاوه بر پشتیبانی GBA،DS دارای یک کتابخانه غنی از عناوین نیز بود. برخی از بازی‌های قابل توجه تر عبارتند از Animal Crossing: Wild World، Dr. Kawashima’s Brain Training، The Legend of Zelda: Phantom Hourglass، Pokémon Black and White و The World Ends With You.

رویکرد منحصر به ‌فرد نینتندو به بازی‌های دستی همراه با کتابخانه‌ای بزرگ، همگی باعث شد تا DS به محبوب‌ترین کنسول تمام دوران تبدیل شود. ارقام خود این شرکت نشان می‌دهد که 154 میلیون دستگاه فروخته است که از PS4 و Wii پیشی گرفته است.

ما شاهد چند نوع DS بودیم که در طول زمان خود در بازار نیز عرضه شدند، از جمله DS Lite، DSi و DSi XL. همانطور که از نامش پیداست DS Lite یک DS باریکتر و سبکتر بود.

در همین حال، محدوده DSi از اسلات GBA کنار گذاشته شد اما 256 مگابایت فضای ذخیره سازی قابل ارتقا، رم بیشتر، CPU سریعتر و یک جفت دوربین با کیفیت VGA را ارائه داد. مدل‌های DSi همچنین به ویترین فروشگاه آنلاین دسترسی داشتند که به شما امکان می‌داد بازی‌هایی با اندازه کوچک بخرید.

حقایقی در مورد Nintendo DS

این کنسول ابتدا با کد Project Nitro شناخته می‌شد. این مورد به ظاهر در شماره مدل‌های بازی و کنسول با حروف اول “NTR” منعکس می‌شود.

جانشین GBA نینتندو در ابتدا قرار نبود دو صفحه نمایش داشته باشد. اما هیروشی یامائوچی، رئیس جمهور سابق، اضافه کردن صفحه نمایش دوم مشابه Game and Watch را پیشنهاد کرد.

این شرکت در ابتدا ادعا کرد که DS یک “ستون سوم” است، جدا از خطوط کنسول Game Boy و خانگی. اما گذر زمان نشان داد که DS در واقع یک جانشین Game Boy بود تا اینکه یک بخش کاملاً جدید باشد.

Nintendo DS حتی یک ابزار جانبی Guitar Hero را به‌دست آورد که به اسلات کارتریج Game Boy Advance متصل می‌شد و دارای چندین دکمه رنگی است و دقیقاً شبیه یک کنترلر کامل Guitar Hero است.

کنسول نینتندو همچنین به دلیل بازی‌هایی مانند Dr. Kawashima’s Brain Training در میان سالمندان ژاپن و چندین بازار دیگر محبوبیت داشت. این بازی‌ها پازل‌ها و سایر مینی گیم‌ها را ارائه می‌دهند تا ظاهراً مغز شما را فعال نگه دارند.

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Wii: یک بازی برای همه

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Wii: یک بازی برای همه
تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Wii: یک بازی برای همه

بخش دستی نینتندو در سال‌های 2005 و 2006 در وضعیت بدی قرار داشت، اما در مورد واحد کنسول خانگی برعکس بود. GameCube تقریباً در این زمان به سختی یک بازی منتشر می‌کرد، زیرا از نظر فروش کنسول پشت سر کنسول‌های سونی و مایکروسافت قرار گرفت.

این وضعیت در نوامبر 2006 تغییر کرد، زیرا نینتندو Wii را منتشر کرد. کنسول نوآورانه نینتندو از همان ابتدا موفقیت چشمگیری داشت و کمبود این کنسول بیش از یک سال ادامه داشت.

جذابیت اصلی Wii کنترلر تلویزیون از راه دور آن بود که کنترل مبتنی بر حرکت را در بازی‌های مختلف ارائه می‌کرد. این بدان معناست که می‌توانید کنترل از راه دور Wii خود را به صورت فیزیکی بچرخانید تا راکت خود را در یک بازی تنیس بچرخانید یا در بازی تیراندازی به صفحه نمایش اشاره کنید تا سلاح خود را نشانه بگیرید.

Nintendo Wii کنترل حرکت را به کنسول‌های دیگر معرفی کرد و همین ویژگی باعث شد تا به یک موفقیت بزرگ در سطح جهانی تبدیل شود.

این مفهوم بخشی از استراتژی «اقیانوس آبی» برای نینتندو بود تا افرادی حتی به بازی علاقه هم ندارند به آن جذب کند. در واقع منجر به جلب توجه افراد زیادی شد و شاهد فروش قابل توجهی Wii از Xbox 360 و PS3 در چند سال اول بود. خواندن داستان‌هایی در مورد محبوبیت این کنسول در خانه‌های سالمندان در چند سال اول پس از راه‌اندازی آن غیرعادی نبود.

نینتندو همچنین یک افزونه به اصطلاح Nunchuk برای کنترل از راه دور Wii ارائه کرد که به شما یک دسته آنالوگ و چندین دکمه دیگر برای بازی‌های سنتی‌تر مانند عناوین اکشن/ماجراجویی می‌دهد.

سایر لوازم جانبی قابل توجه منتشر شده برای Wii عبارتند از پیوست MotionPlus برای کنترل‌های حرکتی دقیق‌تر (این فناوری بعداً در نسخه‌های کنترل از راه دور Wii ادغام می‌شود)، Classic Controller Pro برای بازی‌های معمولی‌تر و Wii Balance Board .

ما تعداد زیادی بازی باکیفیت و/یا سرگرم‌کننده برای Wii داریم، منظورمان Wii Sports، Mario Kart Wii، بازی‌های Super Mario Galaxy، Super Smash Bros. Brawl، The Legend of Zelda: Skyward Sword، و Metroid Prime 3: Corruption . نینتندو همچنین دسترسی به یک کنسول مجازی را ارائه داد که دارای تعداد زیادی بازی قدیمی برای خرید است.

این بازی‌های یکپارچه سازی شده با سیستم عامل شامل عناوینی از NES، SNES، N64، Sega Master System، Sega Mega Drive، PC Engine وNeo Geo بودند.

این کنسول با دیسک‌های GameCube نیز سازگار بود و این پشتیبانی به چهار پورت کنترلر GameCube و دو اسلات کارت حافظه پنهان در زیر یک دریچه در بالای دستگاه گسترش یافت. کنسول نینتندو 512 مگابایت حافظه داخلی داشت، اما خوشبختانه می‌توان آن را با یک کارت SD تکمیل کرد.

Wii دارای چند نقطه ضعف بود که با کمبود شدید اسب بخار در مقایسه با PS3 و Xbox 360 شروع شد. این به این دلیل بود که کنسول به جای رزولوشن HD، وضوح استاندارد را هدف قرار می‌داد، اما این بدان معنی بود که برخی از بازی‌ها به سادگی نمی‌توانند این کار را انجام دهند. به همین دلیل این مورد به خود دستگاه منتقل شده است.

ناامیدی دیگر سرویس آنلاین بود، زیرا سیستم کد دوست نینتندو و عدم عملکرد مناسب شناسه آنلاین (فکر کنید شناسه PSN یا Xbox Live ID ) و خدمات آنلاین مایکروسافت و سونی را بسیار بهتر به نظر می‌رساند.

در نهایت، شایان ذکر است که مانند PS2 که در نهایت با افزایش محبوبیت، تعداد زیادی از بازی‌های سطح پایین را به خود جذب کرد، همین اتفاق برای Wii نیز افتاد.

این کنسول پس از عرضه، با عناوین قدیمی مانند Ninjabread Man، More Game Party، و Alvin and the Chipmunks، تعداد زیادی محتوای آنلاین که به سی دی اضافه شده را جذب کرد.

حقایقی در مورد Nintendo Wii

پردازنده‌های گرافیکی برادوی Wii و پردازنده‌های گرافیکی‌هالیوود در اصل نسخه‌های ارتقا یافته داخلی GameCube بودند. در واقع، این امر باعث شد که یکی از توسعه دهندگان در آن زمان ادعا کند که Wii دو GameCube است که به هم چسبانده شده اند.

تصاویر نمونه اولیه کنترل از راه دور Wii و Nunchuk در سال 2018 در نتیجه حراجی در ژاپن به صورت آنلاین منتشر شد. تصاویر نشان داد که نمونه اولیه از راه دور می‌تواند به GameCube وصل شود.

یکی از راه‌های نسبتاً عجیب و غریب برای هک کردن مدل‌های اولیه Wii، استفاده از یک بازی ذخیره‌شده هک شده و عقب رفتن در The Legend of Zelda: Twilight Princess است.

یوبی سافت یک مجموعه مینی بازی نسبتا افتضاح را برای Wii با نام We Dare راه اندازی کرد. اما اولین تریلر این عنوان باعث بدنامی شد زیرا سعی داشت گیمرهای شاخ دربیاورند.

Wii در ابتدا با نام رمز انقلاب قبل از انتشار خود شناخته می‌شد و نینتندو در عموم به آن اشاره می‌کرد. باز هم، این اسم رمز در شماره مدل‌های لوازم جانبی و کنسول‌های مختلف با پیشوند “RVL” وجود دارد.

یکی از لوازم جانبی رسمی که هرگز نور روز را ندید، به اصطلاح Wii Vitality Sensor بود. این حسگر که در سال 2009 اعلام شد، قرار بود نبض شما را برای کاربردهای نامشخص اندازه گیری کند. نینتندو به دلیل اندازه‌گیری‌های ناسازگار و نادرست، این افزونه را لغو می‌کند.

یکی از اصلاحات مهم Wii Mini بود. با این کار درگاه‌های GameCube، اسلات کارت SD و اتصال به اینترنت به منظور ارائه قیمت ارزان‌تر حذف شدند. همچنین یک درایو دیسک با بارگذاری بالا را به جای درایو بارگذاری اسلات در Wii استاندارد انتخاب کرد.

Nintendo 3DS: آخرین دستگاه دستی

Nintendo 3DS: آخرین دستگاه دستی
Nintendo 3DS: آخرین دستگاه دستی

DS عملکرد قابل توجهی برای نینتندو بود و این شرکت رویکرد «اگر خراب نیست، آن را تعمیر نکنید» را برای جانشین خود انتخاب کرد. 3DS از طراحی دو صفحه ‌نمایش و تاشوی اصلی دستی برخوردار بود که شکلی آشنا را ایجاد می‌کرد.

با این حال، بزرگترین تغییر به صفحه نمایش سه بعدی استریوسکوپی بدون عینک در بالا، همراه با یک کلید کشویی در سمت راست دستگاه برای تنظیم شدت افکت سه بعدی بود. نینتندو بعداً با نسخه ارزان‌تر 2DS  که نمایشگر سه بعدی را به کلی کنار گذاشت، تأکید بر این فناوری را کاهش داد.

با این وجود کنسول نینتندو نسبت به DS نیز ارتقای بسیار خوبی داشت و یک پردازنده دو هسته ای Arm11 با فرکانس 268 مگاهرتز و یک پردازنده گرافیکی DMP PICA200 را ارائه می‌کرد. این در مقایسه با پلی استیشن ویتا و حتی گوشی‌های هوشمند میان رده در آن زمان کمرنگ بود، اما برخی از توسعه دهندگان هنوز هم قادر به ایجاد عناوین گرافیکی پیشرفته بودند.

3DS به اندازه DS محبوبیت نداشت، اما همچنان در نوع خود یک موفقیت تجاری بود.

از دیگر ویژگی‌های قابل توجه می‌توان به نوب آنالوگ (اگرچه در ابتدا تنها یکی از آن‌ها وجود داشت)، یک دوربین سلفی با کیفیت VGA، یک جفت دوربین VGA در پشت برای گرفتن عکس‌های سه بعدی و ۲ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی قابل ارتقا اشاره کرد.

از عناوین برجسته Nintendo 3DS می‌توان به Animal Crossing: New Leaf، Luigi’s Mansion: Dark Moon، Pokémon X and Y، Super Mario 3D Land و Metal Gear Solid: Snake Eater 3D اشاره کرد.

لازم نیست فهرست DS خود را نیز رها کنید، زیرا 3DS با بازی‌های کنسول قدیمی سازگار بود. علاوه بر این، ویژگی کنسول مجازی Wii یک بار دیگر ظاهر شد و به کاربران این امکان را می‌دهد تا کنسول‌های خانگی و بازی‌های دستی را از سراسر تاریخ نینتندو از طریق فروشگاه آنلاین خریداری کنند.

نینتندو چندین نسخه از 3DS را منتشر کرد، از جمله 3DS XL بزرگتر و 2DS که در مورد آن صحبت کردیم. ما همچنین New Nintendo 3DS، New Nintendo 3DS XL (در بالا) و New Nintendo 2DS را دریافت کردیم که به ترتیب جایگزین 3DS ، 3DS XL و 2DS شدند.

“New” دارای تمام پردازنده‌های چهار هسته ای 804 مگاهرتز، دو برابر رم (از 128 مگابایت به 256 مگابایت) و یک استیک آنالوگ راست یکپارچه است. این افزایش قدرت منجر به چند بازی شد که فقط بر روی کنسول‌های “جدید” کار می‌کردند، مانند Xenoblade Chronicles و Fire Emblem Warriors.

آخرین کنسول دستی خالص این شرکت، پلی استیشن ویتا، رقیب همیشگی سونی، با اختلافی بسیار بیشتر فروخته شد و نینتندو ادعا کرد که تقریباً 76 میلیون دستگاه فروخته است. اعتقاد بر این است که سونی کمتر از 20 میلیون کنسول ویتا فروخته است.

حقایقی در مورد 3DS

یکی از شایعات اولیه که قبل از رونمایی از کنسول منتشر شد این بود که انویدیا چیپست3DS را ساخته است. اما اینطور نبود، اما این دو در جایی به هم می‌پیوندند.

نینتندو در جولای 2011، تنها چند ماه پس از عرضه اولیه، کاهش قیمت داشت. این شرکت با ارائه 10 بازی NES و 10 GBA بدون پرداخت هزینه اضافی از طریق دانلود دیجیتال، به علاوه یک گواهی سفیر دیجیتال که با افتخار به دوستان خود نشان می‌دهد، آن را به کسانی که دستگاه را با قیمت تمام شده خریداری کردند، رساند.

3DS در ابتدا بدون نقطه آنالوگ سمت راست عرضه می‌شد، اما نینتندو به جای آن یک لوازم جانبی رسمی Circle Pad Pro را منتشر کرد. مدل‌های جدید3DS و2DS بعداً آنالوگ مناسب را در طرح‌های خود ادغام کردند.

کنسول دستی 2011 نینتندو احتمالاً برنامه‌های بیشتری را نسبت به آخرین کنسول خود ارائه می‌دهد. این برنامه‌ها شامل YouTube، Netflix، Hulu،Eurosport و یک مرورگر اینترنت می‌شود.

قبل از عرضه 3DS، نینتندو این ایده را در سر داشت که به کاربران اجازه دهد جایگاه آنالوگ و D-pad را عوض کنند. البته این قابلیت آن را به محصول نهایی تبدیل نمی‌کند.

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Wii U: از نوآوری و شکست

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Wii U: از نوآوری و شکست
تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Wii U: از نوآوری و شکست

Wii مجدداً نینتندو را به عنوان سازنده برتر در فضای کنسول خانگی معرفی کرد، بنابراین آیا واقعاً تعجب آور است که این شرکت نام Wii را برای کنسول بعدی خو انتخاب کرده است؟ Wii U در سال 2012 از جایی شروع شد که Wii متوقف شد.

کنسول جدید از نظر اسب بخار پیشرفت قابل توجهی نسبت به Wii داشت. این پردازنده سه هسته ای IBM PowerPC “Espresso” با کلاک 1.24 گیگاهرتز، پردازنده گرافیکی AMD Radeon “Latte” با فرکانس 550 مگاهرتز، 2 گیگابایت رم و 8 یا 32 گیگابایت حافظه قابل ارتقا دارد.

این ترکیب به این معنی بود که شما کنسولی دارید که تصاویر HD را هدف قرار می‌دهد؛ اولین مورد برای کنسول خانگی نینتندو هست. ما همچنین شاهد تغییر از دی‌وی‌دی‌ها به دیسک‌های 25 گیگابایتی بودیم که یک گام قابل توجه دیگر به جلو را رقم زد.

نوآوری بزرگ نینتندو این بار یک کنترلر عظیم با صفحه نمایش لمسی مقاومتی به اندازه تبلت روی آن بود. این صفحه به عنوان نمایشگر ثانویه در بازی‌ها استفاده می‌شد و نقشه و موجودی شما را نشان می‌داد.

دارندگان Wii U همچنین می‌توانند کل بازی‌ها را روی صفحه نمایش کوچک‌تر بازی کنند، فقط در صورتی که تلویزیون توسط شخص دیگری استفاده می‌شود. مفهوم خانگی/دستی-هیبریدی با جانشین Wii U به نتیجه منطقی خود می‌رسد.

ویژگی بزرگ Wii U کنترلر GamePad آن با صفحه نمایش یکپارچه بود که برخی از سناریوهای جالب گیم پلی را امکان پذیر می‌کرد.

اما بی‌تردید جالب‌ترین کاربرد صفحه‌نمایش گیم‌پد Wii U در بازی‌های چند نفره به اصطلاح «نامتقارن» بود. یعنی شخصی که با صفحه گیم پد بازی می‌کند می‌تواند دیدگاه و یا تجربه کاملا متفاوتی در بازی‌های چند نفره داشته باشد.

این مفهوم در مجموعه مینی بازی Nintendo Land کاملاً نشان داده شد. یکی از قابل توجه‌ترین مینی‌بازی‌های چندنفره محلی، پخش‌کننده‌ی گیم‌پد را دید که در حال بازی بود که روی صفحه تلویزیون اصلی دیده نمی‌شد.

در همین حال، دیگر گیمرهای Wii که از راه دور استفاده می‌کردند، مجبور بودند با هم روی صفحه تلویزیون کار کنند. من که شخصاً ساعت‌ها را در سرزمین نینتندو با دوستان گذرانده‌ام، مطمئناً می‌توانم بگویم که این یک تجربه اجتماعی منحصر به فرد و فوق‌العاده بود.

نینتندو همچنین رویکرد چند نفره نامتقارن را با بازی‌های دیگری مانند New Super Mario Bros. U پیش می‌برد و به پخش کننده GamePad اجازه می‌دهد به افرادی که روی صفحه تلویزیون بازی می‌کنند، کمک کند. اما اغلب اوقات، توسعه دهندگان شخص ثالث از این مفهوم اجتناب کردند.

متاسفانه برای غول بازی ژاپنی،Wii U یک شکست تجاری بود. نینتندو می‌گوید این کنسول تا به امروز 13.5 میلیون دستگاه فروخته است که از زمان Virtual Boy در سال 1995، موفق‌ترین کنسول نینتندو است. این رقم همچنین آن را پشت پلی استیشن ویتا قرار می‌دهد که خود سونی بی سر و صدا آن را رها کرد.

می‌توانید استدلال کنید که هیچ دلیل واحدی برای شکست Wii U وجود ندارد. نینتندو احتمالاً می‌توانست نام بهتری را برای آن انتخاب کند.

حتی Wii 2 یا Super Wii بهتر است و واضح است که اگر نینتندو واقعاً بخواهد نام Wii را حفظ کند، این یک ابزار جانبی اضافی نبود. عوامل دیگری مانند عدم پشتیبانی شخص ثالث نیز هیچ لطفی به کنسول نکرد و گیم پد Wii U از بهترین عمر باتری برخوردار نبود.

با این حال، اگر به دنبال یک تجربه بازی عالی هستید، دلایل زیادی برای دریافت Wii U وجود دارد. با شروع برنامه‌های بازی، عناوین قابل توجهی مانند Mario Kart 8، Nintendo Land، The Wonderful 101، Bayonetta 2، Super Smash Bros. برای Wii U، The Legend of Zelda: Breath of the Wild، Xenoblade Chronicles X، Pikmin 3 را داریم و The Legend of Zelda: Wind Waker HD . همچنین با عناوین Wii سازگار است، بنابراین مجبور نبودید بازیهای موجود خود را در آن زمان رها کنید.

دلیل دیگر برای دریافت Wii U بازی‌های یکپارچه سازی با سیستم عامل است، زیرا فهرست کنسول مجازی از عناوین قدیمی آن شامل بازی‌های NES، SNES، Game Boy Advance، N64، Nintendo DS و PC Engine است. در یک رویداد ناامید کننده، نینتندو اعلام کرد که از ژانویه 2022 پرداخت‌های کارتی برای سرویس آنلاین eShop را متوقف می‌کند.

حقایقی در مورد Wii U

CPU Wii U به طور کلی به عنوان حلقه ضعیف در سیستم در نظر گرفته می‌شود، زیرا اساساً یک نسخه چند هسته ای و با کلاک بالاتر از CPU قدیمی Wii است. این بدان معناست که بازی‌های مبتنی بر هوش مصنوعی و فیزیک سنگین در مقایسه با بازی‌هایی مانند PS3 و Xbox 360 آسیب خواهند دید.

کنسول نینتندو در ابتدا با نام رمز Project Cafe قبل از رونمایی رسمی شناخته می‌شد. مطابق با موضوع، CPU و GPU به ترتیب اسپرسو و لاته نامگذاری شدند.

جالب اینجاست که یکی از نام‌های شایعه شده برای دستگاه نهایی Stream بود.

آخرین عنوان شخص اول در Wii U، The Legend of Zelda: Breath of the Wild بود که به عنوان یک نام برای راه اندازی سوییچ نیز ظاهر شد. بر حسب اتفاق، آخرین عنوان شخص اول GameCube، The Legend of Zelda: Twilight Princess بود که به طور همزمان در Wii به عنوان یک بازی منتشر شد. شاید نینتندو برای تضمین موفقیت نیاز داشته باشد که عناوین Zelda را در تمام عرضه‌های کنسول جدید خود ارائه دهد.

گزارش شده است که می‌توانید بازی‌های دیجیتال Wii U خود را از طریق یک DVD رایتر روی یک دیسک DVD رایت کنید. با این حال، این ویژگی نیاز به استفاده از دیسک‌های DVD-RAM دارد که در وهله اول بیشتر شبیه هارد دیسک‌ها عمل می‌کنند.

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Switch: یک کنسول ترکیبی

تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Switch: یک کنسول ترکیبی
تاریخچه کنسول های بازی نینتندو: Nintendo Switch: یک کنسول ترکیبی

آخرین کنسول نینتندو موجود در بازار، سوییچ است و نقطه عطفی بزرگ برای این شرکت است. این شرکت ژاپنی به طور سنتی هر دو خط کنسول دستی و خانگی را ارائه می‌دهد، اما سوییچ 2017 یک رویکرد ترکیبی و یکپارچه را نشان می‌دهد.

کنسول جدید نینتندو یک دستگاه دستی با صفحه نمایش 6.2 اینچی 720p LCD لمسی است. اما دستگاه را در یک داک همراه قرار دهید و خروجی Full HD را روی تلویزیون یا مانیتور دریافت کنید.

این یک ویژگی بسیار خوب است، به این معنی که می‌توانید بازی‌های کنسولی کامل را در هر حالتی انجام دهید و جلسات بازی خود را روی صفحه بزرگ ادامه دهید.

سوئیچ از یک پردازنده Nvidia Tegra X1 استفاده می‌کند که حتی در زمان عرضه کنسول در سال 2017 تا حدودی قدیمی بود. با این وجود، توسعه دهندگان به لطف استفاده از پردازنده مرکزی هشت هسته ای چیپست (چهار Cortex-A57، چهار Cortex-A53) توانسته اند بازی‌هایی زیبا بسازند. در واقع، شاهد پورت‌های بازی‌های پیشرفته ای مانند The Witcher 3، Doom Eternal و Wolfenstein 2 بودیم.

از دیگر جزئیات فنی قابل توجه می‌توان به 4 گیگابایت رم، 32 گیگابایت حافظه قابل ارتقا و باتری لیتیوم یونی 4310 میلی آمپر ساعتی اشاره کرد.

این کنسول اولین کنسول خانگی نینتندو است (اگر بتوان آن را اینطور نامید) البته بعد از نینتندو 64 که از کارتریج استفاده می‌کند. در هر صورت، کارت‌های بازی Switch معمولاً 32 گیگابایت هستند.

سوییچ با فروش تقریباً 90 میلیون دستگاه خود را به عنوان یک موفقیت بزرگ برای نینتندو ثابت کرده است.

یکی دیگر از موارد اضافه شده، کنترلرهای جداشدنی در کنار نمایشگر به نام Joy-Cons بود. این دسته‌ها را می‌توان جدا کرد و توسط بازیکنان جداگانه برای بازی‌های چند نفره محلی استفاده کرد.

این در حالی است که فناوری به اصطلاح HD Rumble را برای جلوه‌های ارتعاشی ظریف تر ارائه می‌دهد. نینتندو یک دسته گیم پد را به همراه کنسول عرضه کرده است که به شما امکان می‌دهد Joy-Cons خود را در آن قرار دهید تا تجربه کنترلر معمولی تری هنگام بازی در تلویزیون داشته باشید.

کانسپت کلی یک موفقیت تجاری بزرگ برای نینتندو بود، به طوری که شرکت ادعا می‌کند تا سه ماهه دوم 2021 ،89 میلیون دستگاه فروخته است. همچنین چند تغییر مشاهده شده است، از جمله Switch Lite ارزان (بدون پخش تلویزیون و استفاده از JoyCons غیر قابل جابجایی)؛ البته نسخه 2019 که عمر باتری بهتری را ارائه می‌کرد وNintendo Switch OLED. OLED . دومی پنل LCD اصلی را با صفحه نمایش OLED تعویض می‌کند، در حالی که حافظه داخلی را دو برابر می‌کند و به 64 گیگابایت می‌رساند.

کنسول هیبریدی نینتندو همچنین مجموعه عظیمی از بازی‌ها را ارائه می‌دهد که با عناوین شخص اول مانند Animal Crossing: New Horizons، The Legend of Zelda: Breath of the Wild، Mario Kart 8 Deluxe، Super Smash Bros. Ultimate، Super Mario Odyssey و Splatoon 2. از عناوین شخص ثالث قابل توجه می‌توان به The Elder Scrolls V: Skyrim، Cuphead، Ori and the Blind Forest و فرنچایز Doom اشاره کرد.

هنوز هیچ نشانه ای از توقف این کنسول نشان داده نشده است،Switch قبلاً جایگاه خود را در تاریخ نینتندو به عنوان یکی از بهترین کنسول‌های خود تثبیت کرده است.

حقایقی در مورد Nintendo Switch

این کنسول در ابتدا با نام رمز NX پیش از رونمایی خود شناخته می‌شد و سرانجام در اکتبر 2016 نام سوئیچ را دریافت کرد.

یک ویدیوی Nintendo Portugal به طور خلاصه تریلری را آپلود کرد که منوی توسعه دهندگان سوییچ را نشان می‌داد. این کلیپ به سرعت توسط شرکت پاک شد، اما نشان داد که کنسول توسعه دو برابر فضای ذخیره سازی (با 64 گیگابایت) در مقایسه با کنسول راه اندازی ارائه می‌دهد.

امکان هک سوییچ و نصب اندروید روی دستگاه، باز کردن درب بازی‌های اندروید و شبیه سازی کنسول یکپارچه سازی با سیستم عامل وجود دارد.

یک گروه حفاظت از بازی اوایل سال جاری یک واحد توسعه Switch را خریداری کرد. نکته اصلی این است که قدمت این واحد به آوریل 2016 بازمی‌گردد که ظاهراً آن را به اولین واحد یافت شده تاکنون تبدیل کرده است.

یکی از اولین اشاره‌های رویکرد یکپارچه سوییچ به کنسول‌های دستی و خانگی در سال ۲۰۱۴ مطرح شد. در آن زمان، شیگرو میاموتو، اسطوره‌ی توسعه‌دهنده بازی، به کوتاکو گفت که نینتندو به رویکرد یکپارچه بازی‌های دستی-خانه‌ای به‌عنوان یک “منطقه فرصت” نگاه می‌کند. این موضوع بیش از دو سال قبل از رونمایی کنسول بود.

امتیاز این مطلب
سهیل دهقانی
نوشته شده توسط

سهیل دهقانی

علاقه مند به فناوری و تکنولوژی های روز دنیا کارشناس سئو و تولید محتوا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

گوگل فارکس آموزش تخصصی آمارکتس